„Dlaczego roztrwoniłem
je wówczas w beztrosce nadmiaru z tą niepojętą lekkomyślnością? Pozwalałem
sąsiadom przerzucać i plądrować te stosy rysunków. Zabierali całe ich pliki. Do
jakich domów nie zawędrowały, na jakich śmietnikach nie wałęsały się wówczas!
Adela wytapetowała nimi kuchnię, że stała się jasna i kolorowa, jak gdyby w
nocy spadł śnieg za oknem.” (Bruno Schulz, Genialna epoka)
„Widział Pan kiedyś nieudolne kopie obrazów robione przez
dyletantów? Szczegóły oryginału są w nich [...] zgrubiałe, zniekształcone i
przekręcone.” (Bruno Schulz do Andrzeja Pleśniewicza, 1 XII 1936)